Przemysław Semczuk "Wampir z Zagłębia"

 

Przemysław Semczuk "Cyklon"

Sekrety rodzinne level hard. Oparta na faktach powieść Przemysława Semczuka, Cyklon, to stopniowe odkrywanie prawdy o pewnej rodzinie, w której to szczerość bywała towarem deficytowym, a ciężar decyzji kolejne pokolenia odczuwały przez lata.

Magdalena Witkiewicz "Opowieść niewiernej" Podobno sześćdziesiąt procent kobiet zdradza mężów

Magdalena Witkiewicz
Opowieść niewiernej
Wyd. Świat Książki
2012
224 strony

Byłam przekonana, że to mężczyźni zdradzają, a biedne kobiety, zmywając gary bądź rozwieszając mokre, świeżo wyprane męskie koszule, płaczą nad swoim smutnym życiem. Tylko one wiedzą, że na tych nieskazitelnie czystych już kołnierzykach jeszcze niedawno był ślad szminki, albo JEJ zapach... Tej DRUGIEJ. Mężczyźni na ogół nie piorą, kobiety w większości nie noszą kołnierzyków, zatem kobiet nikt nawet nie podejrzewa o romanse...[1]

Poznali się na spotkaniu u wspólnej znajomej. On wyglądał jak starszy brat Leonardo DiCaprio i podśpiewując przy grillu smażył karkówkę. Ona kręciła się koło niego właściwie tylko po to, by jej były facet mógł kątem oka zarejestrować, swoją eks w przystojnym towarzystwie i poczuć ból w okolicach ego. Były faktycznie nieco stracił humor, ale tego dnia nie to okazało się najważniejsze.  Karkówka była pyszna, przytulanie przyjemne, spacer romantyczny, pocałunek krótki. Siedem miesięcy później Ewa i Maciek wzięli ślub. Niestety nie taki, o jakim marzy całkiem spora grupa kobiet, z białą suknią, wystawnym przyjęciem, ogromnym tortem i zabawą do rana. Ten niby był w planach, choć nieco dalszych, tak on zapewniał, a ona uwierzyła, tak on postanowił, a ona pokiwała główką na zgodę, tak on oznajmił, a ona protestowała tak cichutko, że prawie wcale. 

Enrique Moriel "Miasto poza czasem" Otchłań wieków

Enrique Moriel
Miasto poza czasem
Wyd. Świat Książki
2009
416 stron

Kiedy policja stoi wobec niewytłumaczalnych przypadków, szuka po omacku, a to znaczy, że w ciemnościach zderza się ze wszystkimi[1].

Takim niewytłumaczalnym przypadkiem muszą zmierzyć się stróże prawa ze współczesnej Barcelony. Ofiarą jest multimilioner Guillermo Clavé, niegdyś mieszkaniec wspaniałej willi, obecnie w stanie nie pozwalającym na cieszenie się robiącym wrażenie stanem majątkowym. Facet leży na marmurowym stole z ciałem ledwie co zaszytym po autopsji i bladością skóry nienaturalną nawet jak na trupa, co zdumiewa śledczych. 

Mówi się czasami, że ktoś traci zimną krew. Clavé stracił całą.

Anna Dziewit-Meller i Marcin Meller "Gaumardżos!" No wiesz, to jest Gruzja

Anna Dziewit-Meller
Marcin Meller
Gaumardżos! Opowieści z Gruzji
Wyd. Świat Książki
2011
400 stron

Można jeździć pod prąd i bez prawa jazdy. Załatwienie najprostszej rzeczy bywa koszmarem. Na stacji benzynowej gość potrafi trzymać w jednej ręce wąż, a w drugiej zapalonego papierosa. Jeżdżą jak szaleńcy. Kiedy się otwierają jakieś drzwi, najpierw nikt się nie rusza, a potem wszyscy walą naraz. Ciągle krzyczą. Prądu często nie ma[1].

Alkohol płynie do gardeł litrami, gościnność jest legendarna, a radość życia wylewa się zewsząd ciurkiem niczym sok z nadgryzionych chinkali. 

Witamy w Gruzji, górzystej byłej republice radzieckiej, w której szaleństwo miesza się ze spokojem, humor ociera się o absurd, a czas... Cóż... Upływu czasu nie krępują minuty czy godziny. Tak jak Latynosi umawiając się rzucając hasło "mañana" mogą mieć na myśli spotkanie za godzinę, za pięć, a może i jutro, tak i w Gruzini mają specyficzne podejście do punktualności. 

Georgia Maybe Time.

Łowcy zaćmień słońca (Marta Owczarek & Bartek Skowroński "Byle dalej")

Marta Owczarek
Bartek Skowroński
Byle dalej. W 888 dni
dookoła świata
Wyd. Świat Książki
2012

Nie samymi kryminałami żyje czytelnik, a że sezon urlopowy tuż, tuż, pomyślałam, że to dobry moment, by sięgnąć po literaturę podróżniczą. Mój wybór padł na Byle dalej. W 888 dni dookoła świata autorstwa Marty Owczarek i Bartka Skowrońskiego. Nie to, żebym zaraz sama, wzorem bohaterów, zamierzała rzucić pracę i ruszyć w kierunku zaćmienia słońca, ale milo od czasu do czasu obejrzeć świat cudzymi oczami. Kto inny moknie w deszczu, walczy z wiatrem, celnikami, zastanawia się jak dotrzeć z punktu A do B, gdy nie ma zbyt wielu opcji. A ja cóż... Siedząc wygodnie na łóżku, piję sok pomarańczowy i przewracam kolejne kartki, chłonąc wiedzę, zaśmiewając się z zabawnych sytuacji, oglądając fotografie i oczywiście kibicując dzielnym podróżnikom. 

Mo Hayder "Ptasznik" Nie dla wrażliwych

Mo Hayder
Ptasznik
Świat Książki
2003
384 strony

cykl Jack Caffery, tom 1

Z bólem przyznaję, że w jednym z moich ulubionych gatunków literackich prym wiodą mężczyźni. Nie to, żebym jakoś specjalnie przez to cierpiała, bo książka to książka i właściwie wszystko mi jedno, czy dany kryminał bądź thriller spisała damska czy męska ręka, ale mimo wszystko - dobrze jest od czasu do czasu trafić na taką Tess Gerritsen czy Ericę Spindler. Celowo nie wspominam tu o mistrzyni, Agacie Christie, bo mam na myśli raczej te nieco bardziej krwawe i dramatyczne historie, szokujące opisami, jeżące włosy na głowie poziomem grozy, działające niesamowicie na wyobraźnię, oparte nie tylko o podróż detektywa ścieżką dedukcji do rozwiązania zagadki, ale także o szereg dodatkowych "atrakcji".

Co z tym Światem?

Chyba nie ma takiego mola książkowego, do którego nie dotarła informacja o wycofaniu się Weltbildu z polskiego rynku. Gdy wiosną ubiegłego roku pojawiła się informacja o wykupieniu przez tę niemiecką grupę Świata Książki, reakcje były różne. "Weltbild i Świat Książki. TAK dla wspólnej przyszłości" - taki był plan, takie było hasło. "Przejęcie Świata Książki jest dla nas ogromną szansą umocnienia naszej pozycji na rynku oraz poszerzenia dotychczasowej oferty obu firm" informował na stronie wydawnictwa prezes Weltbild Polska, Gunther Gerlach. Niestety sklepy zalała fala gadżetów i innych pierdół. Najwyraźniej nie był to pomysł trafiony. Przyznaję, że ja należę do tych, którzy zniechęcili się do zakupów. Buszowanie w książkach zawalonych świeczkami, obrusami, akcesoriami kuchennymi czy plastikowymi autkami jakoś nie sprawiało mi przyjemności. Tym bardziej, że to właśnie gadżety, a nie książki, rzucały się w oczy już od progu.

Rosamund Lupton "Siostra" Sakrament chwili obecnej

Rosamund Lupton
Siostra
Wyd. Weltbild
2011
320 stron

Najdroższa Tess,

zrobiłabym wszystko, żeby być z Tobą teraz, w tej chwili, móc trzymać Cię za rękę, spojrzeć na Twoją twarz, słuchać Twojego głosu. Jak list może zastąpić doznania dotykowe, wzrokowe i węchowe - zapewniane nam przez receptory czuciowe, nerwy wzrokowe i wibrujące bębenki w uszach?[1] - tak brzmią pierwsze słowa Beatrice, która w powieści angielskiej pisarki Rosamund Lupton Siostra, opowiada swoją dramatyczną historię.

Anna Gavalda "Ostatni raz" Kilka chwil nad rzeką

Anna Gavalda
Ostatni raz
Wyd. Świat Książki
2010
120 stron

Pierwsze spotkanie z prozą Anny Gavaldy było niezwykle udane (KLIK). Powieść Po prostu razem okazała się wspaniałym połączeniem humoru i refleksji, emocjonującą opowieścią o sile przyjaźni, pięknie wspólnie dzielonych przeżyć. Przy okazji kolejnej wizyty w bibliotece, w oko wpadła mi niewielka objętościowo książka Ostatni raz.

Wesołe jest życie staruszka (Jonas Jonasson "Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął")

Jonas Jonasson
Stulatek,
który wyskoczył przez okno
i zniknął
Wyd. Świat Książki
2012
416 stron

Tego dnia Allan Karlsson obchodził urodziny, a były to urodziny nie byle jakie, bo nasz szanowny jubilat miał szansę na zdmuchnięcie dokładnie setki świeczek. Do przyjęcia urodzinowego w świetlicy domu spokojnej starości zostało mniej niż godzina. Sam radny gminy miał tam być. I lokalna prasa. I wszyscy pozostali staruszkowie. I cały personel, ze srogą siostrą Alice na czele.

Tylko główny bohater nie miał zamiaru się pojawić.[1]

Co zrobił Allan sugeruje nam już tytuł książki szwedzkiego pisarza Jonasa Jonassona Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął. Krzepki staruszek niepostrzeżenie wymknął się z pokoju, nie przypuszczając nawet co wyniknie z jego samowolnej wyprawy.

Anna Gavalda "Po prostu razem" Autoportret ze słów...

Anna Gavalda
Po prostu razem
Wyd. Świat Książki
2005
464 strony

Delikatnej urody Audrey Tautou na okładce oraz tytuł nasuwający iście harlequinowskie skojarzenia sprawiły, że Po prostu razem Anny Gavaldy wzięłam za typowe babskie czytadło, romantyczną opowieść, w której ona i on brną przez deszcze i burze, pustynie i lody, by w końcu spotkać się, potrzeć noskami i zamieszkać we wspólnym igloo. Długo i szczęśliwie, oczywiście. Nic bardziej mylnego. Książka Francuzki to wspaniała, ciepła powieść obyczajowa, opowiadająca o przyjaźni i miłości łączącej cztery zwykłe, ale i wyjątkowe postaci.

Fran Sandham "Samotna wędrówka przez Afrykę" Księgarz w Afryce

Fran Sandham
Samotna wędrówka przez Afrykę
Wyd. Świat Książki
2011
320 stron

Wojciech Cejrowski pytany o to, co zrobić, żeby pojechać na daleką wyprawę odpowiada "Sprzedaj lodówkę i jedź!", po czym dodaje, że różnica między ludźmi, którzy realizują swoje marzenia, a całą resztą świata nie polega na zasobności portfela. Chodzi o tom, że jedni przez całe życie czytają o dalekich lądach i śnią o przygodach, a inni pewnego dnia podnoszą wzrok znad książki, wstają z fotela i ruszają na spotkanie swoich marzeń[1]. Fran Sandham, autor Samotnej wędrówki przez Afrykę na pomysł pieszego przejścia przez Afrykę wpadł podczas suto zakrapianego Sylwestra. Następnego dnia, pomimo kaca, o swoim pomyśle nie zapomniał. Problem w tym, że nie miał ani oszczędności, ani niczego do sprzedania. Najwyraźniej nawet znajdująca się w wynajmowanym mieszkaniu lodówka, nie należała do niego. I jak w takiej sytuacji wcielić pomysł w życie?

Ian McEwan "Przetrzymać tę miłość" Przetrzymać tę książkę...

Ian McEwan
"Przetrzymać tę miłość"
Wyd. Świat Książki
2006
240 stron

Gdybym miała stworzyć ranking pisarzy, którzy tworzą dzieła najbardziej "nierówne", to Ian McEwan byłby w nim numerem jeden. To on napisał rewelacyjną Pokutę, świetny Betonowy ogród, dobry Amsterdam, ale i przeciętne Ukojenie czy słabe Na plaży Chesil. Niedawno próbowałam przeczytać Solar. Początek był świetny i przezabawny. Po nim nastąpiły strony nudnych, technicznych wywodów i w końcu zniechęcona oddałam książkę do biblioteki. Postanowiwszy dać autorowi jeszcze jedną szansę, przytargałam do domu Przetrzymać tę miłość.

Historię opisaną w tej niewielkiej książeczce znałam już wcześniej z filmu Rogera Mitchella o tym samym tytule. Film podobał mi się przeogromnie, trudno więc się dziwić, że apetyt przed lekturą powieści miałam spory.

Daria Doncowa "Zupa ze złotej rybki" Rosyjski kryminał na wesoło

Daria Doncowa
"Zupa ze złotej rybki"
Wyd. Świat Książki
2004
320 stron

Są tacy ludzie, którzy przyciągają dziwne wydarzenia. Jedną z takich osób jest Daria Wasiljewa, bohaterka cyklu komedii kryminalnych autorstwa rosyjskiej pisarki Darii Doncowej.

Zupa ze złotej rybki jest czwartą książką tej rosyjskiej pisarki, jaką udało mi się przeczytać. Bez względu na to, czy główną bohaterką jest Daria Wasiljewa czy Eulampia Romanowa (postać z innego cyklu autorstwa Rosjanki) schemat opowieści jest bardzo podobny. Mamy w niej pełną energii kobietę w średnim wieku, bardzo przebojową, odważną, dociekliwą i pełną szalonych pomysłów oraz kogoś z jej otoczenia, kto władował się w tarapaty (czyt. morderstwo, zwykle w roli oskarżonego), czyli zagadkę do rozwiązania.

Carmen Laforet "Złuda" Barcelona, miasto złudzeń

Carmen Laforet
Złuda
Świat Książki
2007
269 stron

Wycieczka do Barcelony jest moim największym podróżniczym marzeniem. Chciałabym przespacerować się aleją La Rambla, na La Boqueria kupić świeże owoce, przystanąć w cieniu świątyni Segrada Familia, zwiedzić Camp Nou i Muzeum Picassa. I jeszcze żeby było ciepło, słonecznie, kolorowo, a w tle brzmiała gorąca, hiszpańska muzyka. Chętnie więc sięgam po książki, których akcja rozgrywa się w tym magicznym mieście. Okazuje się jednak, że Barcelona nie zawsze jest tak piękna jak to pokazują turystyczne prospekty. Powojenna Barcelona naszych dzisiejszych bohaterów, z pewnością taka nie jest.