Aleksandra Rumin "Zbrodnia i Karaś" [RECENZJA PRZEDPREMIEROWA]

PREMIERA: 15 MARCA

- Cieszę się, że Karaś nie żyje.

- Pani Ewo, na Boga, co też pani mówi?! - Świderek złapał się za serce.

- Większej mendy w życiu nie spotkałem! - dorzucił Pierożek.

- I do tego pazernej! - włączył się Adrian.

- Podły człowiek, nie ma co! - dodał Justynian.

- Wreszcie się doigrał! - rzucił Staszek.

- Sam się prosił! - nie mogła się powstrzymać Jadwiga.

- Niech sczeźnie - wyszeptała Aniela.

- Na wieki wieków - wyrwało się Michałowi.

- Amen - odruchowo dopowiedział dziekan, a potem z przerażeniem zakrył sobie usta dłonią[1].

Nareszcie! Czyli Targi Książki w Poznaniu

Na liście faktów, których nie rozumiem jest to, dlaczego Poznań, miasto, w którym organizuje się targi niemal wszystkiego, brakowało porządnej imprezy tego typu dla moli książkowych. Owszem, coś tam się niby działo, ale Pegazik był skierowany do dzieci i młodzieży. Dorośli jeździli do Krakowa, Warszawy, słuchali o tym, jak rozkręcają się targi w kolejnych miastach. Wrocławiu, Łodzi, Rzeszowie, Gdańsku, Katowicach...

A Poznań? Poznań przyciągał miłośników designu, motoryzacji, mody, dronów, militariów, dewocjonaliów, zwierząt hodowlanych, kooperacji przemysłowej, materiałów obiciowych, pakowania i etykietowania, szklarstwa. Mogę tak jeszcze długo wymieniać.

Aż w końcu "internety" zakrzyknęły: W dniach 1-3 marca 2019 cały Poznań żyje książką i edukacją!

James Hazel "Dom Jętki" [RECENZJA]

seria z Charlesem Priestem, tom 1

Denat był nagi, a jego ręce pokrywały głębokie rany, ale to nic, w porównaniu z piersią. Ciało z niej zwisało, odsłaniając szkarłatną sieć głębiej położonych mięśni. Podobne rany znajdowały się w dolnej połowie, ale wszystko tak przesiąkło krwią, że trudno było odróżnić, które części ciała pozostały nietknięte, a które nie. (...)

- Przez wiele godzin alkaloid wywoływał niewyobrażalny ból. Aby go zwalczyć, ofiara próbowała wyfiletować samą siebie.

- Dlaczego? 

- Żeby dotrzeć do serca, Hardwick. Tylko tak można było skończyć z bólem[1].

Zdarzyło się w lutym 2019

Pstryk i znikł! Tyle mogę powiedzieć o lutym, który okazał się dla mnie nieco wredny, bo jego druga połowa upłynęła mi na zmaganiach z problemami zdrowotnymi, a przez to część planów niestety nie wypaliła.

W marzec wkroczyłam przygłucha na jedno ucho, ale za to pełna pomysłów. Czas na małe zmiany i krok po kroku będę dążyć do ich wprowadzenia, bo coraz mocniej uwiera mnie poczucie stania w miejscu, a tego nie lubię.

Elia Barceló "Kolor milczenia" [RECENZJA]

Już nic cię nie zrani, Heleno. To, co mogło sprawić ci ból, już się wydarzyło. Teraz wszystko, czego się dowiemy, tylko nam pomoże, rzuci światło na całą sprawę. Ty i ja razem sprawimy, że znikną te cienie. Popatrz na to jako na wyzwanie dla umysłu, łamigłówkę, coś, co nie ma nic wspólnego z tobą, z nami, jako na obraz, który chcesz namalować, ale najpierw musisz wiedzieć, co w nim jest, i rozplanować szczegóły, żeby potem stanowił spójną i przekonującą wizję[1].

Kino hiszpańskie: "Puk, puk"

Fabuła komedii rozgrywająca się w poczekali u lekarza psychiatry? Zabrzmiało obiecująco. Wszak to niezłe miejsce na to, by opowiedzieć trochę o ludzkich słabościach z przymrużeniem oka. Trochę rozbawić, trochę dać do myślenia. Z taką myślą zasiadłam do seansu hiszpańskiej produkcji Puk, puk (hiszp. Toc, toc)

15 najciekawszych premier książkowych, czyli co w wydawnictwach piszczy (marzec 2019 - cz. 1)

*** subiektywne zestawienie najlepszych premier i wznowień z pierwszej połowy miesiąca ***

(daty premier są orientacyjne i mogą ulec zmianie)