piątek, 31 lipca 2015

Co w wydawnictwach piszczy #50
(sierpień 2015 - cz. 1)

*** subiektywne zestawienie premier i wznowień z pierwszej połowy miesiąca ***

Albatros

Lee Child Poziom śmierci - 5.08

Pierwsza z serii powieści o Jacku Reacherze, inteligentnym i niepokornym byłym majorze żandarmerii wojskowym, który przyniósł Childowi popularność na całym świecie. "Poziom śmierci" otwiera jedną z najlepszych serii powieści sensacyjnych przełomu XX i XXI wieku.

W Margrave wszystko wygląda na idealne. Położone w sennej Georgii, miasteczko ożywa jedynie wieczorami, jednak lokalny biznes znakomicie prosperuje nawet mimo braku klientów. Zero problemów. Zero przemocy - Jack Reacher ma zamiar spędzić tu leniwy weekend, jednak, gdy tylko przekracza granice mieściny, zostaje aresztowany.

W Margrave popełniono właśnie pierwsze od trzydziestu lat morderstw, a świadkowie widzieli nieopodal miejsca zbrodni właśnie Reachera. Tłumaczenia nie zdają się na nic - przybysz jest obcy, a mieszkańcom mieściny wyraźnie zależy na tym, by pozbyć się natręta.

Reacher ląduje w więzieniu, na poziomie śmierci - w miejscu, gdzie znajdują się skazani na dożywocie. Kilkadziesiąt godzin spędzonych w towarzystwie zatwardziałych kryminalistów upewnia Reachera, że nie popuści. Dowie się, dlaczego i w co właściwie wdepnął. A potem pociągnie winnych do odpowiedzialności. Margrave ma swoje brudne tajemnice i właśnie przyszła pora, by ujrzały światło dzienne.

czwartek, 30 lipca 2015

[21]
Spotkania autorskie
Joanna Opiat-Bojarska



Jak najlepiej zakończyć spacer śladami bohaterki książki? Spotkaniem z jej twórczynią! Po sobotnim zwiedzaniu Poznania tropem Anki Rogozińskiej postaci z kryminału Zaufaj mi, Anno, wraz z naszą przewodniczką Karoliną, udałyśmy się (skład stuprocentowo żeński) do jednej z filii Biblioteki Raczyńskich.

środa, 29 lipca 2015

Paulina Wnuk-Crépy "Mój Paryż, moja miłość"
"Reszta to prowincja"

Paulina Wnuk-Crépy
Mój Paryż, moja miłość
Wyd. Pascal
2015
304 strony
Spoglądanie na świat cudzymi oczami bywa naprawdę fascynujące. Oczywiście to nie to samo, co osobiste zbieranie doświadczeń, kadrów i wspomnień, ale biorąc pod uwagę fakt, jak różne rzeczy nas ciekawią, jak różnie oceniamy rzeczywistość i jak odmienne mamy style, pochodzenia, zawody, zainteresowania czy pomysły na spędzenie wolnego czasu, niekiedy warto obejrzeć dane miejsce cudzymi oczami, by zwrócić uwagę na to, co sami możemy przeoczyć, zwłaszcza, gdy dana osoba zna to miejsce dużo lepiej i może pokazać je nam z zupełnie innej perspektywy.

W Paryżu byłam raz. 
W Paryżu byłam krótko.
W Paryżu widziałam sporo.
W Paryżu nie widziałam jednocześnie prawie nic.

To miasto posiada wiele twarzy, zakamarków, tajemnic. Część z nich poznałam dzięki Paulinie Wnuk-Crépy i jej książce Mój Paryż, moja miłość.

Nie czytałam nigdy bloga Mama w Paryżu, nie znałam jego autorki, nie wiedziałam czego spodziewać się po książce. Chciałam wrócić do Paryża. Odkryć go na nowo. Zajrzeć tam choćby tylko na chwilę, choćbym miała go obejrzeć jedynie cudzymi oczami. Polka, która od szesnastego roku życia mieszka w stolicy Francji, wydała mi się nienajgorszą przewodniczką.

wtorek, 28 lipca 2015

Z Anką Rogozińską po Poznaniu,
czyli śladami bohaterki powieści
"Zaufaj mi, Anno" Joanny Opiat-Bojarskiej



Łukasz dotarł na ulicę Krysiewicza w ekspresowym tempie. Minął sklep z artykułami erotycznymi znajdującymi się na rogu i zaczął rozglądać się w poszukiwaniu kamienicy, która niebawem miała się stać prywatnym akademikiem.
Miał ułatwione zadanie. Kamienice stały tylko z jednej strony ulicy. Bardzo szybko zauważył, że w oknach jednej z nich nie ma ani jednej firanki. Budynek wyglądał na opuszczony.
- Bingo!

poniedziałek, 27 lipca 2015

Judith W. Taschler "Nauczycielka"
Rozgrzebać przeszłość

Judith W. Taschler
Nauczycielka
Wyd. W.A.B.
2015
256 stron
Książka niepozorna. Okładka nienachalna. Tytuł nieprzykuwający uwagi. Za to treść, za to emocje...

Powieść Nauczycielka Judith W. Taschler to emocjonujący dialog ex-kochanków, dwojga ludzi, którzy przeżyli ze sobą kilkanaście lat, by kilkanaście kolejnych wieść już osobno. Teraz ich drogi się spotykają. Ona jest nauczycielką niemieckiego, on popularnym pisarzem. Szkoła, w której pracuje Matylda, bierze udział w projekcie Uczeń/uczennice spotyka autora/autorkę (swoją drogą, nazwa ta jest wielce poprawna politycznie, zdaje się, że aż do przesady), dzięki czemu uczniowie/uczennice będą mogli/mogły wziąć udział w warsztatach pisarskich. Pisarzem prowadzącym kurs w tejże właśnie szkole, będzie Xaver.

Nim Matylda i Xaver staną ze sobą oko w oko, wymienią szereg maili. I tak, krok po kroku, poznamy ich historię. 

Brzmi nieciekawie? Zapewniam, że tak nie jest! Judith W. Taschler nie tylko opowiedziała bardzo ciekawą historię niełatwych relacji międzyludzkich, dramatów, zawiedzionych oczekiwań, ale podała ją w sposób ogromnie intrygujący, gwarantujący podniesienie ciśnienia u czytających.

niedziela, 26 lipca 2015

Na co do kina?
* sierpień 2015 *

Miała być fotorelacja ze spaceru śladami Anki Rogozińskiej, bohaterki kryminału Joanny Opiat-Bojarskiej Zaufaj mi, Anno, ale deficyt snu dał o sobie znać, a z półprzymkniętymi powiekami ciężko się pisze, a jeszcze ciężej (pisać można od biedy bezwzrokowo) wybiera się i kadruje zdjęcia. Relacja będzie więc prawdopodobnie dopiero we wtorek, a dziś zapraszam na...

Subiektywne zestawienie potencjalnie dobrych filmów.

7 sierpnia 

Tommy Lee Jones Eskorta  

Niezależna, samotna i zdeterminowana Mary Bee Cudy (Hilary Swank) podejmuje się misji, której bali się wszyscy mężczyźni. Jej zadanie to eskortowanie trzech szalonych młodych kobiet na drugi koniec kraju - do Iowy. Na miejscu obłąkanymi zaopiekuje się żona pastora (Meryl Streep). Kiedy Mary Bee ratuje od stryczka dezertera George’a Briggsa (Tommy Lee Jones), ten, wdzięczny za ocalenie, zobowiązuje się towarzyszyć jej w niebezpiecznej podróży.



sobota, 25 lipca 2015

[16] Wakacje 2014: Barcelona
Poble Espanyol



Dwa lata temu stałam tuż obok i miałam nadzieję, że jeszcze kiedyś wrócę do Barcelony i będę miała okazję wejść do środka. Udało się rok później, na dowód czego piszę tę notkę.

Najpierw kilka słów wstępu, a później już tylko zdjęcia. No, może z drobnym komentarzem tu i ówdzie.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...