poniedziałek, 7 grudnia 2015

Remigiusz Mróz "Zaginięcie"
Trzylatka, która rozpłynęła się w powietrzu

Remigiusz Mróz
Zaginięcie
Wyd. Czwarta Strona
2015
602 strony
cykl o Chyłce i Zordonie, tom 2

Książki Remigiusza Mroza mają to do siebie, że szybko się je czyta. Zbyt szybko. Ledwie zaczniesz, a tu już finał. Po drodze czeka Cię kolorowy zawrót głowy, bo autor swoich bohaterów nie oszczędza i mało kiedy litościwie daje im chwilę na zaczerpnięcie oddechu i zebranie myśli.


Powrót duetu, czyli prawniczy team znowu w akcji


Zaginięcie jest kontynuacją Kasacji, w której to po raz pierwszy mieliśmy ochotę poznać dość malowniczy duet: Joannę Chyłkę, ekscentryczną prawniczkę z językiem jak żyletka i jej raczkującego w świecie prawa partnera, Kordiana Oryńskiego zwanego Zordonem. Oboje to przerzucają się ripostami, do atakują złośliwymi komentarzami, ale zdaje się, że mimo początkowych trudności, wspólna praca idzie im całkiem nieźle. Cóż, mając Chyłkę za towarzyszkę, można albo dać się stłamsić i zmienić zawód, albo stanąć na wysokości zadania i przestawić się na jej fale. Ten drugi wariant wybiera Zordon, pokazując, że stać go na wiele więcej niż mogłoby się wydawać, gdyby ocenić go po pierwszych dniach pracy w warszawskiej kancelarii. 

Dzięki temu powstało Zaginięcie. Po niełatwej i niebezpiecznej sprawie Langera opisanej w Kasacji, prawniczy duet znów staje przed trudnym wyzwaniem.

Prawdziwe porwanie inspiracją dla Remigiusza Mroza


Szkolna znajoma Chyłki dzwoni do niej w środku nocy. Porwano jej dziecko. Joanna nie odmawia pomocy, choć czuje, że to przegrana sprawa. Jak wiele będzie ją ta pomoc kosztowała, nie spodziewał się nikt. Ani ona, ani Zordon, ani ja.

Wyciągnęła torbę podróżną, załadowała trochę ciuchów i kosmetyków, po czym stwierdziła, że jest gotowa. Gdyby robiła to na trzeźwo, pewnie zdążyłaby przed wyjściem pomyśleć o wielu innych rzeczach, które należało zabrać. 
Ale gdyby była trzeźwa, w ogóle nie wzięłaby z góry przegranej sprawy[1].

Inspiracją do napisania Zaginięcia było tajemnicze zniknięcie Madeleine McCann. Być może pamiętacie tę historię z mediów. Choć wydarzyła się niemal przed dekadą, było o niej na tyle głośno, że trudno wymazać ją z pamięci. Madeleine miała cztery lata i wraz z rodzicami przebywała w Portugalii. To z jednego z tamtejszych hoteli zniknęła dziewczynka. Rodzice byli w tym czasie na kolacji w hotelowej restauracji. Zeznali, że córeczkę zamknęli w pokoju, ale co jakiś czas do niej zaglądali sprawdzając czy wszystko w porządku. Podczas którejś z kontroli, matka zastała puste łóżko. Nie wiadomo co się stało z dziewczynką. Nie znane są jej dalsze losy, nie znaleziono jej ani żywej, ani martwej.

Remigiusz Mróz, Kraków 2015
Inspiracja jest dość luźna. Remigiusz Mróz przeniósł akcję z Portugalii do województwa podlaskiego, a zamiast hotelu postawił dom letniskowy. To z niego zniknęła trzyletnia córeczka Szlezyngierów. Alarm był włączony całą noc, a dziewczynka  zupełnie jakby rozpłynęła się w powietrzu nie pozostawiając po sobie żadnych śladów mogących sugerować przebieg zdarzeń. W takich warunkach trudno nie podejrzewać rodziców. Nic nie wskazuje na uprowadzenie, którego są pewni. Co mogło się stać z dzieckiem w zamkniętym domu? Czy Szlezyngierowie mówią prawdę? A może są... winni jak ocet, może tylko odgrywają rolę zrozpaczonych rodziców? Chyłka przychyla się do tej ostatniej wersji, ale jej rolą jest przecież bronić, a nie atakować. Zresztą, w toku przeprowadzonego przez nią i Zordona śledztwa wyjdzie na jaw tyle zaskakujących faktów, że nie ma co się śpieszyć z ferowaniem wyroków.

Przyjechali z wielkiej kancelarii w wielkim mieście, sądząc, że ot tak odnajdą się w sprawach małej społeczności. Tymczasem mogło drzemać w niej tyle demonów, że najlepsze obycie na salach sądowych okazywało się niewystarczające[2].

W sądzie i w plenerze


Historia, jak to u Remigiusza Mroza, jest z gatunku tych dynamicznych i niebezpiecznych. Zarówno Chyłkę, jak i Zordona czekają niełatwe chwile. Z zagrażającymi ich życiu włącznie. Od Kasacji, Zaginięcie różni się jednak znacznie. Mam wrażenie, że autor mocniej skupił się na relacjach łączących głównych bohaterów, znacznie rozwinął postać Zordona, dodając mu więcej ikry i charakteru, każąc mu zmierzyć się z nowymi sytuacjami, wymagającymi dużej siły psychicznej, inteligencji, sprytu i zachowania zimnej krwi. Pisząc o pierwszym tomie cyklu wspomniałam, że choć to thriller prawniczy, to sala sądowa nie jest jedynym, ani nawet najczęstszym miejscem akcji. To pierwsze się nie zmienia, ale ogólne proporcje już tak. Więcej czasu spędzimy śledzeni uważnym okiem sędziów, a prawnicze przepychanki i sztuczki staną się ważnym elementem fabuły. 

Przyznaję, że wolę, gdy Chyłka i Zordon pracują w terenie, gdy akcja pędzi na łeb na szyję, wpisane w śledztwo ryzyko dostrzegalne jest w niemal każdej scenie, a cięte dialogi nadają historii pikanterii. Na sali sądowej zostają głównie dialogi i przyznaję, że w tych scenach zabrakło mi takiego napięcia, do jakiego przyzwyczaił mnie autor, choć przecież to właśnie wtedy zapadały ważne, nierzadko druzgocące decyzje. W porównaniu do reszty, te momenty wypadały dość blado pod względem spektakularności, za to wiarygodnie pod względem realiów, w końcu kto o prawniczym świecie może wiedzieć więcej niż doktor prawa? Remigiusz Mróz korzysta z nabytej wiedzy, dbając o to, by wykreowany przez niego fikcyjny świat miał solidne podstawy, zgodne z rzeczywistością.

Tych, którzy mają za sobą Ekspozycję, ucieszy mała niespodzianka, jaką autor przygotował dla zrozpaczonych czytelników, którzy, tak jak ja, nie mogą się pogodzić z zakończeniem wspomnianego tomu. Ot, mały, miły prezent dla zszokowanych i zapłakanych.




Wszystkie chwyty dozwolone


Podobnie jak w Kasacji, tak i w Zaginięciu, prawnicy z kancelarii Żelazny & McVay bronią kogoś, kto od pierwszych stron zdaje się mieć winę wypisaną na czole. Jak będzie tym razem? Czy zaskakujące odkrycia w toku akcji, pozwolą spojrzeć na Szlezyngierów łaskawym okiem? Jedno jest pewne, wiele paskudnych sekretów ujrzy światło dzienne, a zwrotów akcji brakować nie będzie. Ponieważ będziemy przebywać blisko granicy, nie zabraknie wątków związanych z przemytem, a przez karty kryminału przewijać się będą postaci, których lepiej nie mieć za wrogów. Dużo miejsca autor poświęci prawniczym starciom, rywalizacji, chwytom poniżej pasa, układom, zasadom, brakowi zasad. Prawniczy światek daleki jest od ideału.

Szukamy żywego dziecka, a może już tylko ciała? Czy ktoś porwał dziewczynkę z jej łóżka, czy może Nikolę skrzywdzili jej rodzice? Kto mówi prawdę, a kto kłamie jak najęty? Którym świadkom warto wierzyć, a kto świadomie bądź nie, utrudnia śledztwo? Ile sekretów przyjdzie nam odkryć i jak wyłowić spośród nich te, które mają znaczenie dla sprawy? To tylko kilka pytań, na które będziecie szukać odpowiedzi, tuż obok tych, które nasuwają się od pierwszego tomu. Jak będą wyglądały relacje Chyłki i Zordona? Czy wzorem innych mieszanych duetów kryminalnych wylądują w końcu w łóżku? Czy to, co między nimi iskrzy, nie popsuje ich relacji zawodowych? Jakie niespodzianki przygotował dla nich autor? Finał Zaginięcia nie pozostawia złudzeń. Remigiusz Mróz znów bezlitośnie rzuca bohaterom kłody pod nogi i nie szykuje im łatwego startu w trzecim tomie.




Uodpornijcie się na ironię, przygotujcie pięści do obrony, miejcie oczy szeroko otwarte i nie dajcie sobą manipulować. W przeciwnym razie do finału Zaginięcia dojdziecie skołowani, poobijani na ciele i psychice. 

- Koniec pomiatania kancelarią Żelazny & McVay. Przystępujemy do kontrataku.
- I jak mamy zamiar go wyprowadzić?
- Kultywując najszlachetniejsze tradycje naszej firmy,
- Będziemy łgać, przeinaczać fakty, naginać prawdę, stosować manipulacje i zastraszać ludzi?
- Lepiej bym tego nie ujęła[3].







***

Książkę polecam
wielbicielom thrillerów prawniczych
miłośnikom dynamicznych fabuł
szukającym fabuł z wątkiem porwania
mieszkańcom podlaskiego
wielbicielom postaci "z charakterem"
ceniącym cięte dialogi

***

[1] Remigiusz Mróz, Zaginięcie, Wyd. Czwarta Strona, 2015, s. 13.
[2] Tamże, s. 113-114.
[3] Tamże, s. 345.

***



47 komentarzy:

  1. Właśnie czytam i jestem zachwycona :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Ja się najpierw zabieram za "Kasację" :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Cześć!
    Dzisiaj na blogu dyskusja MOLE CZYTAJĄ: Dlaczego czytamy/nie czytamy kryminały i thrillery? Z gościnnym udziałem REMIGIUSZA MROZA, Vega Czyta i Kasjeusza. Zapraszam do wypowiedzenia się!
    LINK: http://artemis-shelf.blogspot.com/2015/12/mole-czytaja-kryminay-i-thrillery-z.html

    Pozdrawiam,
    Artemis

    OdpowiedzUsuń
  4. Mam wrażenie, że im więcej książek autora czytam, tym mi bardziej elokwencja siada. No bo znów muszę napisać, że nie mogę się doczekać następnej części, a to jakoś szczególnie odkrywcze nie jest...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Co zrobić... Jak autor chce innych recenzji, to niech przestanie urywać fabuły w TAKICH momentach. :D

      Usuń
  5. Ta książka to mój kolejny must have. Nie czytałam nic tego autora ale słyszę o nim same dobre rzeczy i już nie mogę się doczekać kiedy będę mogła przeczytać coś co wyszło spod jego pióra. Którą jego książkę polecasz na początek ? :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To zależy, co Cię najbardziej interesuje.
      Jeśli lubisz wojenno-przygodowe, to "Parabellum", jeśli niestraszna Ci tematyka lotnicza to "Turkusowe szale", jeśli sensacja spod znaku "zabili go i uciekł" z mega dynamiczną akcją, to "Ekspozycję", a jeśli thrillery prawnicze z bezczelną prawniczką to "Kasację". ;)

      Usuń
  6. Wszyscy znają i czytają Mroza tylko jakoś ja jeszcze nie dołączyłam do tego grona. Ale coś czuję, ze to tylko kwestia czasu. W każdym razie najpierw zabiorę się za pierwszą część, a potem za tę historię :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No właśnie, co Cię powstrzymuje? ;)

      Usuń
    2. Chyba ta ogromna popularność. Mróz wyskakuje z każdego kąta książkowej blogosfery i wolę trochę przeczekać tę falę :)

      Usuń
    3. Ta fala szybko nie minie. ;)

      Usuń
  7. Nie znam w ogóle książek pana Mroza, notabene charakter pisma ma okropny ;)
    Ale w bibliotece widziałam "Ekspozycję" i mam zamiar dopaść tę powieść i ją pochłonąć.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj tam, na szczęście książki pisze na komputerze. :D

      Przygotuj się na ostrą jazdę bez trzymanki. ;)

      Usuń
  8. Lubię takie dynamiczne książki. Zaciekawiłaś mnie :)
    Na pewno po nią sięgnę, tak jak i po KASACJĘ :)

    Pozdrawiam i zapraszam do nas:)
    rodzinne-czytanie.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  9. Dla mnie lektura obowiązkowa:)

    OdpowiedzUsuń
  10. Czekam na razie, aż pierwsza część pojawi się w bibliotece :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie daj jej sobie sprzątnąć sprzed nosa! :D

      Usuń
  11. Zgadzam się, że postać Zordona się fajnie rozwinęła w drugiej części, bo w pierwszej to były z niego takie trochę ciepłe kluchy :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Otóż to. Zaimponował mi jako kumpel przemytników. :P

      Usuń
    2. Haha, oto jak zaimponować kobiecie :D

      Usuń
    3. Mieć fajnych kumpli i nie dać się z nimi złapać. :P

      Usuń
  12. Jakoś mi umknęło, że Mróz jest doktorem prawa... Żadnej jego książki jeszcze nie czytałam, ale wkrótce zabieram się za "Ekspozycję", więc jak się spodoba to pewnie zapoznam się też z cyklem o Chyłce i Zordonie.

    OdpowiedzUsuń
  13. Książka czeka na mnie na półce. Już nie mogę się doczekać lektury. Mam nadzieję że i na mnie wywrze duże wrażenie. Liczę na wielkie emocje ;).

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Podejrzewam, że tak właśnie będzie. :)

      Usuń
  14. Odpowiedzi
    1. O tak, a że Zordon się wyrobił, są jeszcze lepsi!

      Usuń
  15. Śledziłam na bieżąco sprawę zaginięcia małej Madeleine McCann więc ten temat jest mi znajomy. O panu Mrozie czytam właściwie same pozytywy więc aż żal, że jeszcze nie miałam kontaktu z jego twórczością. Mam w planach literaturę proponowaną przez tego autora w pierwszym kwartale 2016, zacznę od "Kasacji", a później dorwę się do kontynuacji. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Koniecznie daj znać, czy i ty złapałaś bakcyla. ;)

      Usuń
  16. Po "Kasacji" przyznam szczerze - jestem głodna Mroza :D. Może na początku przyszłego roku "Zaginięcie" będzie moje. Na razie STOP KUPOWANIU KSIĄŻEK!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Yhm. A wiesz, że w styczniu wychodzą dwie kolejne jego książki? :P

      Usuń
  17. Książki Remigiusza ostatnio ciągle przewijają się i to na blogach i na forach, dlatego myślę ze niedługo po nie sięgnę, skoro takie dobre 😊

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Myślę, że z czystej ciekawości warto sprawdzić co wzbudza tyle emocji. :)

      Usuń
  18. Drugi tom, podobnie jak "Kasację" przeczytałam w ciągu kilku godzin. Byłam zachwycona, ale zakończenie mnie zdziwiło. Myślałam, że drugi raz nie dam się zaskoczyć, a tam takie coś... Chcę więcej! :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Szalenie jestem ciekawa, co zamierza Chyłka. Mam pewien pomysł, ciekawe, czy trafny.

      Usuń
  19. Muszę w końcu poszukać kryminałów pisarza :)

    OdpowiedzUsuń
  20. Bardzo mi się podobała, przeczytałam już w dzień kupna. Do samego końca byłam ciekawa, jak zakończy się sprawa zaginionej dziewczynki.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wow! Szybko. U mnie niestety swoje musiała odleżeć. :/

      Usuń
  21. Muszę w końcu sięgnąć po książki autora.

    OdpowiedzUsuń
  22. Ciekawa jestem książek tego autora, wydaje mi się, że przypadną mi do gustu :)

    OdpowiedzUsuń

Zapraszam do udziału w dyskusji. ;)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...