Agnieszka Olejnik "A potem przyszła wiosna" Wydostać się z otchłani

Agnieszka Olejnik
A potem przyszła wiosna
Wyd. Czwarta Strona
2015
392 strony

Jednego dnia popularna aktorka, gwiazda tabloidów, partnerka aktora-celebryty rozerwana między pracą na planie, wywiadami, imprezami, zajęta bywaniem tam, gdzie bywać warto, zadbana kobieta na wiecznej diecie, pewnym krokiem, w drogich ciuchach idąca przez życie.

Drugiego - cień samej siebie. Ze złamanym sercem, pustką w oczach, przerwaną karierą, myślami samobójczymi, które próbuje wcielić w życie. Na szczęście, bez powodzenia, w pakiecie ma bowiem rosłego anioła stróża. Było więc źle. Z nic nie wartym światem wokół, z poczuciem beznadziei lub nawet bez czucia.

A potem przyszła wiosna...

Agnieszka Olejnik "Dziewczyna z porcelany" To nie był sen

Agnieszka Olejnik
Dziewczyna z porcelany
Wyd. Czwarta Strona
2015
318 stron

Chciałbym stąd wyjść. Przebiec się kawałek, wybrać na siłownię, wycisnąć z siebie cały stres, a potem wziąć szybki prysznic, przelecieć jakąś miłą w dotyku dziewczynę i położyć się spać. Później obudzić się w akademiku i odkryć, że to wszystko było tylko koszmarnym snem.

Marzenie ściętej głowy[1].

Nic z tego nie było snem. Ani śmiertelny wypadek rodziców, ani fakt, że w wieku dwudziestu czterech lat świat Michała zachwiał się w posadach, a on sam z dnia na dzień musiał dojrzeć. Do tej pory w domu bywał rzadko, z rodzicami rozmawiał niewiele, ledwie znał swojego czteroletniego braciszka. Studiował informatykę, zarabiał stając raz po jednej, raz po drugiej stronie obiektywu. Jego zadbaną sylwetkę można było znaleźć w katalogach odzieżowych. Sam także lubił robić zdjęcia. Nagich kobiet, na przykład. Tych, które później tak ochoczo wskakiwały mu do łóżka. Nie unikał, nie odmawiał, posyłał uwodzicielskie spojrzenia, uśmiechał się czarująco, wystudiowanym ruchem gładził szyjkę butelki wina. Działało.